Het was een goede week als voorbereiding zal ik maar zeggen…. De gebruikelijke 2 ritten naar Alkmaar zijn weer gewoon uitgevoerd en daarnaast twee ritten in het weekend.

Donderdagavond een mailtje van Michiel Admiraal (Bikeforyou) met de vraag of ik aan de Dijk tot Dijk strandrace mee wil doen. Nu wil het geval dat ik ooit gezegt heb geen strandraces meer te rijden, maar dit lijkt me wel een goede trainingsrit. Vrijdagavond dus nog maar even een fiets in elkaar gezet en zaterdagmiddag een uur getest of hij het ook deed. Dat was het geval.

Zondagochtend om 9.25 uur op de fiets vertrokken naar Den Helder terwijl de sneeuw uit de hemel kwam. Op zich geen probleem, als er echter een laagje van zo’n 2 centimeter van die koude natte drap op de fietspaden ligt wordt het toch nog vervelend. Na twee kilometer stonden mijn waterdichte schoenen vol met ijswater en voelden mijn voeten als de bekende klompjes aan. In Den Helder snel de schoenen uit, droge sokken aan en een warmte pleister op de tenen. In dit extreme geval helpen die echter ook niet echt. Het idee om van de wedstrijd een veredelde duurtraining te maken kan na het startschot in de prullenbak. Het wordt toch weer een wedstrijd!
Omdat we als team helemaal achteraan gestart zijn is het xe9xe9n grote inhaalrace tot aan Callantsoog, dan heb ik een groepje gevonden die de juiste snelheid lijkt te hebben. Althans het kost heel veel tijd om erbij te komen…. Als ik er eenmaal bij ben blijkt ook nog eens dat de mannen niet echt bereid zijn veel kopwerk te doen. Bij het keerpunt gaat alles nog geheel naar wens en is er voldoende macht in de benen. Terug bij Callantsoog ( op 3/4 van de strijd dus) slaat het gevoel om. Een inschattingsfout levert 50 meter achterstand op die ik snel weer dichtrij, dat had ik beter rustiger kunnen doen, als ik er weer bij ben schiet de kramp in mijn Gluteus Maximus (grote bilspier). Dit resulteert niet alleen in een afname van de macht, maar ook van ernstige zitproblemen. Ik ben genoodzaakt om af en toe van de fiets te gaan om de boel een beetje te laten herstellen en verlies enorm veel tijd en plaatsen. Had ik toch beter rustig kunnen beginnen, maar achteraf kijk je een koe in zijn ….
Na een kop snert/cola en snickers rij ik samen met de afvaardiging van fietsclub Callantsoog weer terug en heb ik toch een heel goede training gehad!